Mijn highlight van Sri Lanka: Ella

De regen valt met bakken uit de hemel als we aankomen in Ella. “Het is één van mijn favoriete plekjes ter wereld”, vertelde de Ierse dame waarmee we aan tafel belandden in een Indisch restaurant in Nuwara Eliya. Ik zie het nu nog niet helemaal voor me. De eigenaar van de bed & breakfast wacht ons op bij het treinstation en lacht. “Big rains won’t last long”, zegt hij, op dat moment niet beter wetend. Uren later schuilen we nog steeds op de veranda. Met een flinke pot thee, dat dan weer wel. Af en toe stopt het inderdaad met regenen, maar vijf minuten daarna begint het weer te gieten. Na een goede curry bij het Chill Café besluiten we op tijd ons bed in te duiken. Een dag later gaat de wekker om 06:30, en als ik uit het raam kijk, ziet het er stukken beter uit. Nadat we ons hebben aangekleed lopen we naar Little Adams Peak. De tocht duurt ongeveer een half uur, en onderweg komen we een aantal theeplukkers tegen die aan een lange werkdag beginnen. Het is een relatief gemakkelijke wandeling, en voor we het weten staan we op de top te genieten van het uitzicht op Ella Rock. Tegen mijn verwachting in zijn maar een paar andere mensen op de top, waardoor we hier in alle rust wat tijd kunnen doorbrengen.

Nine Arch Bridge & Newburgh Tea Factory

Als we terugkomen bij onze b&b staat er al een uitgebreid ontbijt klaar. Dunne pannenkoekjes met een briljante, zoete vulling, coconut roti, dahl, vers fruit, omelet met spinazie en ui, sap.. het kan niet op. Letterlijk. Met een goed gevulde maag gaan we weer op pad. We vragen een tuktuk om ons naar de Nine Arch Bridge te brengen. Hij neemt een verkorte route, maar zet ons op een gegeven moment eruit omdat hij het pad naar beneden niet kan volgen met zijn tuktuk. De ‘big rains’ van gisteren hebben het pad in een modderpoel veranderd. We lopen een stukje naar beneden, maar constateren al snel dat dit niet te doen is. Onze voeten zakken tot ver in de modder en het is nog een hele weg naar beneden. We nemen het besluit om terug omhoog te gaan, en wandelen verder naar de Newburgh Tea Factory, op ongeveer 15 minuten loopafstand. Het landschap is adembenemend. De heldergroene theevelden reiken tot zover ik kan kijken. Bij de Newburg Tea Factory worden we rondgeleid en zien we hoe de groene thee wordt gemaakt. Na een kopje thee lopen we verder naar de Nine Arch Bridge. Ditmaal via een andere route die hopelijk wél begaanbaar is.

Terug naar Ella over het spoor

Dat is-ie, en twintig minuten later we op het spoor. Aan de bewaker die rondloopt vragen we wanneer de volgende trein komt. We hebben geluk; als de trein op tijd is, komt hij over een kleine 30 minuten over de brug denderen. We zoeken een plekje op en wachten totdat we de bekende toeter horen. Voor we het weten raast de trein voorbij, en is het spoor weer vrij. We treffen drie Engelsen die vanuit Ella over het spoor zijn komen wandelen en lopen met hen mee terug. Het kost ons zo’n 25 minuten om naar het treinstation in Ella te lopen. Erg gaaf om een andere route terug te nemen met nieuwe, fotogenieke vergezichten. Wandelen over het spoor klinkt misschien gevaarlijk, maar het is volkomen veilig om hier te lopen. Er komt de komende twee uur sowieso geen trein. Mocht er wel één komen, dan is er genoeg plek aan de zijkant om te wachten totdat hij voorbij is.

Na een goede nacht word ik wakker om 05:45 uur. Vanmiddag reizen we verder naar Udawalawe National Park, maar ik pak dit momentje nog mee. Terwijl Ivo nog slaapt gris ik mijn spullen bij elkaar en loop ik weer richting Little Adams Peak. Ik ga niet helemaal naar de top, maar struin langs de theevelden. De zon schijnt, het waait een beetje en de vogels tjirpen. Het bijzondere en mooie Ella ontwaakt. Die Ierse dame? Ze had gelijk.


10 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *